ประเทศสมาชิกอาเซียนในปัจจุบัน
อาเซียนในปัจจุบันประกอบด้วยมาชิกประเทศในภูมิภาคเอเซียตะวันออกเฉียงใต้จำนวน 10ประเทศ
มีประชากรรวมประมาณ 601ล้านคน (ปี 2553)ประเทศสมาชิกประกอบด้วย สมาชิกอาเซียนเดิม
6
ประเทศ
(ASEAN6) ได้แก่
สมาชิกก่อตั้ง ตั้งแต่ปี 2510 จำนวน 5ประเทศ คือ ไทย มาเลเซีย สิงคโปร์ อินโดนีเซียฟิลิปปินส์
และประเทศซึ่งเข้ามาเป็นสมาชิก เมื่อปี2527 คือ บรูไน
สมาชิกอาเซียนใหม่ 4 ประเทศ (CLEM)ได้แก่
เวียดนาม เข้ามาเป็นสมาชิกเมื่อปี 2538 พม่า ลาว
เข้ามาเป็นสมาชิก เมื่อปี 2540 และ กัมพูชา เข้ามาเป็นสมาชิก เมื่อปี 2542
ความร่วมมือในด้านการเมืองและความมั่นคงของอาเซียน
อาเซียนก่อตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เริ่มแรกเพื่อสร้างสันติภาพในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
อันนำมาซึ่งเสถียรภาพทางการเมือง และความเจริญก้าวหน้าทางเศรษฐกิจ สังคม
และวัฒนธรรมโดยผู้นำอาเซียนได้เห็นพ้องต้องกันที่จะจัดตั้งประชาคมอาเซียน (ASEAN
Community :AC) ที่ประกอบด้วย 3 เสาหลัก อันได้แก่
ประชาคมการเมืองและความมั่นคงอาเซียน (ASEAN Political-Security Community
- ASC) ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (ASEAN Economic Community - AEC) ประชาคมสังคม-วัฒนธรรมอาเซียน
(ASEAN Socio-Cultural Community - ASCC) และเร่งรัดกระบวนการสร้างประชาคมอาเซียนให้แล้วเสร็จภายในปี
พ.ศ. 2558
ในด้านการเมืองและความมั่นคง
อาเซียนมีเป้าหมายสำคัญคือการส่งเสริมสันติภาพและเสถียรภาพในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เพื่อสร้างสถานะที่จะอำนวยต่อการสร้างประชาคมอาเซียน ให้สำเร็จภายในปี 2558ซึ่งจะทำให้ประชาคมอาเซียนในด้านการเมืองความมั่นคงมีความแข็งแกร่งและน่าเชื่อถือ
ความร่วมมือด้านการเมืองความมั่นคงของอาเซียนที่สำคัญ
ความร่วมมือของอาเซียนในด้านเศรษฐกิจ
ความร่วมมือด้านเศรษฐกิจของอาเซียนเริ่มมีเป้าหมายชัดเจนที่จะนำไปสู่การรวมตัวทางเศรษฐกิจ
ของประเทศในภูมิภาคอาเซียน นับตั้งแต่การประชุมสุดยอดอาเซียนครั้งที่ 4
ณ
ประเทศสิงคโปร์
เมื่อปี 2535 โดยได้มีการจัดตั้งเขตการค้าเสรีอาเซียน (AFTA)
ขึ้น
และนับแต่นั้นมากิจกรรมของ
อาเซียนได้ขยายครอบคลุมไปสู่ทุกสาขาหลักทางเศรษฐกิจ
รวมทั้งในด้านการค้าสินค้าและบริการการลงทุน มาตรฐานอุตสาหกรรมและการเกษตร
ทรัพย์สินทางปัญญา การขนส่ง พลังงาน และการเงินการคลัง เป็นต้น
ความร่วมมือทางเศรษฐกิจของอาเซียนที่สำคัญ
ความร่วมมือด้านสังคมและวัฒนธรรม
ความร่วมมือของอาเซียนด้านสังคมและวัฒนธรรม
หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า
“ความร่วมมือเฉพาะด้าน”คือ ความร่วมมือด้านอื่นๆ
ที่มิใช่ด้านการเมืองและเศรษฐกิจโดย
มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อแก้ไขปัญหาสังคมที่ส่งผลกระทบในระดับภูมิภาค
พัฒนาและเสริมสร้างสภาพชีวิตความเป็นอยู่ของประชากรในภูมิภาคให้ดีขึ้น
รวมถึงลดผลกระทบทางสังคมที่เกิดจากการรวมตัวกันทางเศรษฐกิจของอาเซียน
ส่งเสริมและรักษาเอกลักษณ์ ประเพณีและวัฒนธรรมที่แตกต่างกันของแต่ละประเทศ
ตลอดจนส่งเสริมความเข้าใจอันดีระหว่างประชาชนในแต่ละประเทศสมาชิกที่ประชุมสุดยอดอาเซียน
ครั้งที่ 9ปี 2546ที่บาหลี ผู้นำประเทศอาเซียนเห็นชอบให้จัดตั้งประชาคมอาเซียน
ซึ่งประกอบด้วย 3เสาหลัก ได้แก่
ประชาคมการเมืองและความมั่นคงอาเซียนประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
และประชาคมสังคมและวัฒนธรรมอาเซียน โดยมีวัตถุประสงค์หลัก ได้แก่
1. การสร้างประชาคมแห่งสังคมที่เอื้ออาทร
2. แก้ไขผลกระทบต่อสังคมอันเนื่องมาจากการรวมตัวทางเศรษฐกิจ
3. ส่งเสริมความยั่งยืนของสิ่งแวดล้อมและการจัดการดูแลสิ่งแวดล้อมอย่างถูกต้อง
4. ส่งเสริมความเข้าใจระหว่างประชาชนในระดับรากหญ้า
การเรียนรู้ประวัติศาสตร์และ
วัฒนธรรม
รวมทั้งรับรู้ข่าวสารเพื่อให้ประชาชนตระหนักถึงเอกลักษณ์อาเซียน (ASEAN
Identity)
เป้าหมายของประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC)
การไปสู่เป้าหมายสุดท้ายของการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจตามที่ระบุไว้ภายใต้วิสัยทัศน์อาเซียน2020
ซึ่งจะตั้งอยู่บนพื้นฐานของการประสานผลประโยชน์ของประเทศสมาชิกโดยการส่งเสริมการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจในเชิงลึกและกว้างขวางมากขึ้น
ผ่านความร่วมมือที่มีอยู่ในปัจจุบันและแผนการ
ดำเนินงานใหม่ภายใต้กรอบระยะเวลาที่ชัดเจน
โดยเป้าหมายในการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจของอาเซียนตามแถลงการณ์บาหลี ฉบับที่ 2
(Bali Concord II) มีดังนี้
1.การเป็นตลาดเดียวและฐานการผลิตร่วม โดยให้มีการเคลื่อนย้ายสินค้า
บริการ การลงทุนและแรงงานฝีมืออย่างเสรี และการเคลื่อนย้ายเงินทุนอย่างเสรีมากขึ้น
2.การสร้างขีดความสามารถในการแข่งขันทางเศรษฐกิจของอาเซียน
ซึ่งจะให้ความสำคัญกับประเด็นด้านนโยบายอื่นๆ
ที่จะช่วยส่งเสริมการรวมกลุ่มทางเศรษฐกิจ เช่น กรอบนโยบายการแข่งขันของอาเซียน
สิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา นโยบายภาษี และการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน(การเงินการขนส่ง
และเทคโนโลยีสารสนเทศ)
3.การพัฒนาเศรษฐกิจอย่างเสมอภาค สนับสนุนการพัฒนา SMEs และเสริมสร้างขีดความสามารถผ่านโครงการต่างๆ
เช่น IAI (Initiative for ASEAN Integration ) และ ASEAN-help-ASEAN
Programs เป็นต้น
4.การบูรณาการเข้ากับเศรษฐกิจโลก
เน้นการปรับประสานนโยบายเศรษฐกิจของอาเซียนกับประเทศภายนอกภูมิภาค เช่น
การจัดทำเขตการค้าเสรี การให้สิทธิพิเศษด้านการลงทุนภายใต้เขตการลงทุนอาเซียน (AIA)กับนักลงทุนภายนอกอาเซียนและการสร้างเคือข่ายการผลิตและจำหน่าย
เป็นต้น
ประโยชน์ที่ไทยได้รับจากการเข้าร่วมประชาคมเศรษฐกิจอาเซีย
หากอาเซียนสามารถสร้างประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนได้สำเร็จตามเป้าหมายที่ตั้งไว้
ไทยจะ
ได้ประโยชน์หลายประการ เช่น
1.ขยายการส่งออกและโอกาสทางการค้า จากการยกเลิกอุปสรรคภาษีและที่มิใช่ภาษีจะเปิดโอกาสให้สินค้าเคลื่อนย้ายเสรี
2.คาดว่าการส่งออกไทยไปอาเซียนจะสามารถขยายตัวได้ไม่ต่ำกว่า 18 -
20% ต่อปี
3.เปิดโอกาสการค้าบริการ ในสาขาที่ไทยมีความเข้มแข็ง เช่น ท่องเที่ยว
โรงแรมและร้านอาหาร สุขภาพ ทำให้ไทยมีรายได้จากการค้าบริการไปต่างประเทศเพิ่มขึ้น
4.สร้างเสริมโอกาสการลงทุน เมื่อมีการเคลื่อนย้ายเงินทุนได้เสรียิ่งขึ้น
อุปสรรคการลงทุนระหว่างอาเซียนจะลดลง อาเซียนจะเป็นเขตการลงทุนที่น่าสนใจทัดเทียมประเทศจีนและอินเดีย
5.เพิ่มพูนขีดความสามารถของผู้ประกอบการไทย
เมื่อมีการใช้ทรัพยากรการผลิตร่วมกัน/เป็นพันธมิตรทางธุรกิจร่วมกับอาเซียนอื่นๆ
ทำให้เกิดความได้เปรียบเชิงแข่งขัน (Comparative
Advantage) และลดต้นทุนการผลิต
6.เพิ่มอำนาจการต่อรองของไทยในเวทีการค้าโลก
สร้างความเชื่อมั่นให้ประชาคมโลก
7.ยกระดับความเป็นอยู่ของประชาชนในประเทศ ผลการศึกษา แสดงว่า AEC
จะทำให้รายได้ที่แท้จริงของอาเซียนเพิ่มขึ้นร้อยละ
5.3 หรือคิดเป็นมูลค่า 69 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ
ผลกระทบจากประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
ถึงแม้ประเทศไทยจะได้ประโยชน์จากการเข้าร่วมประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
(AEC) แต่ประเทศไทยก็ได้รับผลกระทบด้วยเช่นกัน เช่น
1.การเปิดตลาดเสรีการค้าและบริการย่อมจะส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมและผู้ประกอบการในประเทศที่มีขีดความสามารถในการแข่งขันต่ำ
2.อุตสาหกรรมและผู้ประกอบการในประเทศต้องเร่งปรับตัว
ท้ายสุดนี้ดิฉันอยากฝากไว้
สำหรับเพื่อนๆที่ยังไม่รู้จักอาเซียนและยังไม่เตรียมตัวให้พร้อมกับการเข้ามาของอาเซียนซึ่งในภาพรวม
ไทยได้รับประโยชน์เป็นอย่างมากจากความร่วมมือด้านต่างๆ ของอาเซียน
ไม่ว่าจะเป็นประโยชน์จากการที่ภูมิภาคมีเสถียรภาพและสันติภาพอันเป็นผลจากกรอบความร่วมมือด้านการเมืองและความมั่นคงของอาเซียน
ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้นักลงทุนต่างชาติเดินทางเข้ามาลงทุนและท่องเที่ยวในประเทศไทย
การที่ไทยสามารถส่งออกไปยังประเทศสมาชิกอาเซียนได้มากขึ้น
และมีต้นทุนการผลิตที่ต่ำลง
รวมถึงการมีนักท่องเที่ยวจากประเทศสมาชิกอาเซียนเดินทางยังประเทศไทยเพิ่มมากขึ้น
อันเป็นผลมาจากการมีกรอบความร่วมมือด้านเศรษฐกิจของอาเซียน และการที่ไทยสามารถแก้ไข
.......เมื่อรู้อย่างนี้แล้ว
เพื่อนๆการที่เราเตรียมตัวกับการเข้ามาของอาเซียนนั้นสำคัญกับอนาคตของเราในปี
พ.ศ.2558นี้เพื่อนๆเตรียมตัวให้พร้อมน่ะค่ะโดยเฉพาะภาษาเพราะภาษาสำคัญมากในการสื่อสารต่างค่ะ...........^.^"
อ้างอิงจาก:การรวมตัวทางเศรษฐกิจของอาเซียน เอกสารเผยแพร่ออนไลน์ กรมอาเซียน กระทรวงการต่างประเทศ
(www.mfa.go.th/asean/asean_web/docs/asean_economy.doc)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น